top of page

Όσα χρόνια κι αν περάσουν

Τελικά, όταν οι λέξεις βγαίνουν στο χαρτί γίνεσαι λίγο πιο ανάλαφρος, κλειδώνεις συναισθήματα και δεν ξεχνάς.
Γράφει η Ελένη Ζερβοπούλου,

Το βιβλίο είναι ένα κοινωνικό, ρομαντικό, συναισθηματικό μυθιστόρημα που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Αυτόματα αυτό για μένα κάνει τους ήρωες μας πιο αληθινούς και ζωντανούς. Ένιωθα κάθε συναίσθημα της Άννας και του Νίκου και έβλεπα δικά μου κομμάτια ψυχής. 

 

Ένα βιβλίο που θα μας μάθει ότι ο αληθινός έρωτας δεν έχει ηλικία. Ο αληθινός έρωτας όσα χρόνια κι αν περάσουν, είναι εκεί και περιμένει.

  • Ένας αληθινός έρωτας σε κάνει να ονειρεύεσαι και κάνει κάθε όνειρο αληθινό.

  • Ένας αληθινός έρωτας έχει τόση δύναμη που είναι ένα θαύμα από μόνος του.

Η συγγραφέας επιλέγει την πρώτοπροσωπη αφήγηση, για μένα έχει πετύχει αρκετά την σωματοποίηση.

Η πλοκή είναι γεμάτη ανατροπές. Φτάνοντας προς το τέλος, εμένα προσωπικά μου έκοψε ακόμα και την εσωτερική μου φωνή.

Να αναφέρω πως ένα απο τα κεφάλαια, ήταν αρκετά βιωματικό!

Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί, γιατί θίγει ζητήματα ρατσισμού, εκφοβισμού, πραγματευεται τη θέληση για ζωή, θα σε μάθει ότι η παραίτηση δεν είναι επιλογή και πως αξίζει να παλέψεις μέχρι να δεις το φως της ελπίδας, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Τελικά πόσα πρέπει να αντέξει μια ψυχή για να ζήσει το όνειρο; Χωρίς να περάσεις μέσα από πόνο, μπορείς να βρεις την ευτυχία; Πόση δύναμη και θέληση κρύβουμε μέσα μας;

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:

  Περπατούσα στον διάδρομο, ένιωθα κανή. Είχα αδειάσει από κάθε συναίσθημα, από κάθε ίχνος ζωής. Κατεβήκαμε με το ασανσέρ στο υπόγειο. Στάθηκα σε μια μεγάλη μεταλλική πόρτα. Το κρύο ήταν έντονο.
  Ήταν ένα πολύ ψυχρό μέρος. Όλα γύρω μου παγωμένα. Μου άνοιξαν την πόρτα, Μέσα υπήρχαν πολλά μεγάλα συρτάρια, το λεγόμενο ψυγείο του νεκροτομείου. Δεν είχα μπει ποτέ σε νεκροτομείο. Δεν μου άρεσε ο χώρος. Μου θύμιζε ταινία τρόμου.
  Μόλις άνοιξαν το ένα ψυγείο, ξεπρόβαλε μπροστά μου ένα μικρό σωματάκι, τυλιγμένο με ένα μικρο σεντόνι. Έσφιξα τις γροθιές μο. Η καρδιά μου είχε σταματήσει, δεν ένιωθα την ανάσα μου.
 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Όσα χρόνια κι αν περάσουν

Ο έρωτας και η αγάπη είναι δύο έννοιες απόλυτα συνδεδεμένες, μα παράλληλα τόσο διαφορετικές.

Η Άννα, μια γυναίκα που δεν ξέχασε τον πρώτο της έρωτα, τη στοίχειωνε πολλά χρόνια.

Ένας πλατωνικός και ανεκπλήρωτος έρωτας για τον Νίκο, δεν την άφηνε να πάει τη ζωή της παρακάτω.

Κάθε βράδυ ερχόταν στα όνειρά της, της θύμιζε την παρουσία του. Χάθηκαν στα χρόνια, από την καρδιά της όμως δεν έφυγε ούτε λεπτό.

Μπορεί, τελικά, να ανατραπεί το παρόν από κάτι τόσο αναπάντεχο και τραγικό ταυτόχρονα; Κάτι που κανείς δεν περιμένει; Κάτι που κανένας ανθρώπινος νους δεν το χωράει;

Πόσες θυσίες πρέπει να αντέξει μια ψυχή για να ζήσει το όνειρο; Γίνεται να βρεις την ευτυχία χωρίς να περάσεις μέσα από τον πόνο;

 

Σε συνεργασία με την συγγραφέα Άνδρεα Αρβανιτίδου, κληρώνουμε ένα αντίτυπο του βιβλίου Όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ο διαγωνισμός τρέχει στα social media και στο προφίλ μου στο Instagram. Εναλλακτικά μπορείς να πατήσεις στο παρακάτω κουμπί και να κατευθυνθείς απευθείας στο post του GIVEAWAY.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:

Άνδρεα Αρβανιτίδου

Η Άνδρεα Αρβανιτίδου γεννήθηκε στην Τσεχία. Μεγαλωµένη στη Θεσσαλονίκη, έκανε πέρα τα πρέπει και ζούσε µε τα θέλω. Τα χρόνια πέρασαν, µα η αγάπη της για τη γραφή δεν ξεχάστηκε ποτέ. Διάφορα θέµατα άφησαν έξω από τη ζωή της τη συγγραφή. Η ασθένειά της τής θύµισε ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Η απώλεια όπλισε την πένα της µε δύναµη και συναίσθηµα. Έρχεται µε το πρώτο της βιβλίο που θα είναι µια εξοµολόγηση ψυχής. Δεν έχει σηµασία τι έκανε πριν στη ζωή της, γιατί όλα σβήστηκαν όταν η αγάπη χτύπησε την πόρτα της.

Σηµασία έχει το συναίσθηµα που βγάζεις µε εικόνα στο χαρτί, αυτός είναι ο σκοπός της.

Ταξιδέψτε µαζί της και ξεχάστε ό,τι δικό σας σάς πονάει.

 

Θα βρείτε την Άνδρεα Αρβανιτίδου στα social media:

 

*Δημιουργία & επεξεργασία εικαστικών (animation, εξώφυλλο άποψης) - Χρήστος Μαργέτας*

47 Προβολές5 Σχόλια
bottom of page